Erken dünyaya gelmiş bir be­beğin davranışlarının incelenme­si gebeliğin 28. haftasında doğan­ların, ancak bir uyarı ile rahatsız edilirlerse uykularını böldüklerini ve uyandıklarını, göstermiştir. Oy­sa, 32. haftada doğanlar bir uya­rıya gerek kalmadan kendiliğin­den uyanırlar; uyandıktan sonra gözlerini hareket ettirirler.
Gebeliğin 37. haftasına doğru doğanlarda uyanma sırasında şid­detli bir ağlama görülebilir. İki tür uyanıklık hali vardır: Birinde yal­nızca kol ve bacak, arasıra oyna­tılmaktadır; ötekindeyse bebek daha hareketlidir.

Bebek, doğduktan hemen sonra tam bir uyanıklık halinde olur, gözlerini faltaşı gibi açık tu­tar, bakışları dikkatlidir ve sürekli meme emmek ister.
Zamanında doğan bebekler uyuma, uyanma ve uyanık kalış sürelerini düzenleyebilme yetene­ğine sahiptirler; uyumadıkları za­man usludurlar. Kulaklarına ve gözlerine gelen uyarılara ilgi gös­terirler: ağız ve dillerini hareket et­tirirler; ellerini ağızlarına götürüp parmaklarını emerler; son derece hareketlidirler ve acıktıkları zaman da bağırarak ağlarlar.
Yeni doğan bebeğin yaklaşık iki saatle üç saat arası süren be­lirli bir uyku temposu vardır; bu sü­reden sonra bebek uyanır. İlk gün­lerde uyku ritmi çok düzenli olma­yabilir ve bebek daha az uyuyabi­lir; gece ile gündüz arasında uy­ku saatleri açısından bir fark gö­rülmez.
Yaşamının ilk haftası içinde­ki bir bebek, yirmi dört saatin yak­laşık 19 saatini uyuyarak geçirir. Uykusu iki evreden oluşur (derin uyku ve hafif uyku). Hangi uyku evresinde olduğu, elektroensefalogram adı veri/en bir aygıtla an­laşılabilir.
Derin uyku halindeki bir be­beğin kasları son derece gevşek­tir; bebek hareketsizdir ve düzen­li bir biçimde solur. Hafif ya da ak­tif uyku halindeyse, kol ve bacak­larını hafif hafif oynatır, gülümse­meye benzer mimikler yapar. Gözkapaklarını yarı aralık tutabilir. Gözlerini bir o yana bir bu yana çabuk hareket ettirir.